You are currently browsing the archives for the Artikelen category.

Archive for the ‘Artikelen’ Category

Ketonen

dinsdag, september 10, 2019 @ 04:09 PM

KetonenAuteur: Casper Beukema

 

Wat zijn ketonen?

Ketonen zijn energiepakketjes die worden geproduceerd uit vetten en eiwitten. Ze worden aangemaakt wanneer je lichaam onvoldoende glucose als energiebron ter beschikking heeft. Denk bijvoorbeeld aan situaties als honger, intermitterend vasten, diabetes, of een langdurige fysieke belasting zoals een marathon. We kennen drie soorten ketonen:
Aceton, acetoacetaat en bèta-hydroxybutyraat (BHB). Aceton kan niet gebruikt worden voor energie, dus alleen de laatste twee zijn een bruikbare vorm van energie.

 

Tijdens zo’n toestand maken de lever en darmen de ketonen vrij zodat de hersenen, spieren en organen deze kunnen gebruiken als energie, terwijl er geen insuline voor nodig is. Een vorm van kant en klare energie dus. Daarnaast hebben ketonen het grote voordeel dat er minder zuurstof nodig is voor de omzetting in energie. Met energie bedoelen we het molecuul ATP (adenosine trifosfaat), een verbinding die het mogelijk maakt de calorieën uit vet, koolhydraten en eiwitten uit voedsel te benutten.
Dit heeft als effect dat ons lichaam veel meer energie tot zijn beschikking heeft. Mentaal wordt er vaak een enorme helderheid ervaren en sportprestaties gaan omhoog omdat er minder melkzuur wordt geproduceerd.

 

Ketonen zijn een rijke energiebron, die ook nog eens erg efficiënt te gebruiken is.
Het is om deze reden dat de laatste jaren het ondersteunen van de eigen ketonenproductie erg veel aandacht heeft gekregen. Toch is er nog steeds onduidelijkheid rondom de ketonproductie en het gebruik van ketonen als suppletie. Zo worden ketonen soms ten onrechte gezien als doping en zijn er misverstanden rondom de begrippen ketose en een ketogene staat.

 

Verschil glucose en ketonen
Glucose heeft een aantal grote voordelen als brandstof ten opzichte van vetzuren. Zo merk je vrij snel de energie die het oplevert na het nuttigen van een koolhydraatrijke maaltijd of een dextrosetablet. Je kunt glucose altijd gebruiken, zolang je maar iets eet. Nadeel is dat

deze energie niet erg veel oplevert, waardoor het effect binnen een uur of 2 is uitgewerkt. Daarom is het erg lastig om zonder tussendoortjes te leven wanneer je veel koolhydraten (suikers) uit je voeding consumeert. Het tweede nadeel is dat glucose doorgaans veel meer insuline nodig heeft dan vet of eiwit. Insuline is een hormonale boodschapper om de glucose de cel in te brengen voor verbranding. Dit signaal kan minder gevoelig worden op de cel, wanneer het te vaak wordt vrijgegeven. Wanneer dit gebeurt kun je steeds moeilijker glucose benutten en heb je steeds meer tussendoortjes nodig. We noemen deze toestand insulineresistentie. Het is een van de (grote) redenen dat je geen vet kunt verbranden en in een diabetische toestand belandt. Ongeveer 60% van de Nederlanders heeft in zekere mate insulineresistentie met energieproblemen tot gevolg.

 

Verschil ketoacidose en ketose
Zoals gezegd worden de termen ketoacidose en ketose (ketogenese of ketogene staat) door elkaar gebruikt. Dit zijn twee compleet verschillende dingen. Dit heeft sommige experts ertoe gebracht de productie van ketonen als een aandoening te beschouwen. Dus wat is het verschil precies?
Ketoacidose Is een medische aandoening waarbij het lichaam niet in staat is glucose in energie om te zetten. Dat kan zijn in een periode van uithongering of diabetes type 1 waarbij er respectievelijk geen glucose of insuline is. Het lichaam verkeert in een noodtoestand: de lever breekt veel te snel lichaamsweefsels van vetten en eiwitten af. Dit is in feite roofbouw.
Deze toestand is gevaarlijk en schadelijk.
Ketogenese of ketose is een gewenste en functionele toestand waarbij gericht het lichaam wordt gedwongen ketonen te produceren en te benutten. Dit kan door middel van intermitterend vasten, nuchter sporten of een voedingspatroon met een laag gehalte aan koolhydraten te volgen. Bij ketogenese zal het lichaam nauwelijks tot geen eiwitten gebruiken voor de productie van ketonen, slechts vetzuren.

 

Kun je ketonen als supplement gebruiken?
Er zijn langzamerhand verschillende merken die ketonsuppletie aanbieden voor sporters en personen die willen afvallen zonder energiedip. Van de drie ketonen is bèta-hydroxybutyraat (BHB) de meest interessante vorm. Er zijn hiervan twee vormen: ketonzouten en ketonesters. Het grote probleem is dat de meeste supplementen in de vorm van ketonzouten (NH-groep) worden aangeboden. Deze kunnen in het lichaam plakken, kristalliseren en de toll like receptoren (sensoren) van ons immuunsysteem activeren en een ontstekingsreactie uitlokken. Dit is vergelijkbaar met jicht waarbij urinezuurkristallen dit doen. Deze ketonzouten bevinden zich overigens ook in kaas en spek. Daarom is het verstandig niet te veel van deze voedingsmiddelen te eten.
De ketonesters (O- groep) reageren eenvoudiger met waterstof, wat het simpeler maakt om naar de mitochondriën (energiefabrieken van de cel) te transporteren.
Gebruik daarom bij voorkeur ketonesters als je besluit om ketonen als suppletie in te zetten.

 

Voor welke doeleinden is een ketogene staat gunstig?
Je hoeft geen (top)sporter te zijn om van de voordelen van ketonproductie te profiteren.
Energie (ATP) is altijd goed omdat alle functies energie nodig hebben. Een betere benutting van energie zorgt voor een optimale afdekking van alle weefsels. Meer ketonen produceren wordt wel onze “oertoestand” genoemd. Veel welvaartsziekten worden door sommige

experts verklaart door het niet kunnen produceren van ketonen. Met oertoestand wordt bedoeld dat in vroegere tijden de mensen regelmatig perioden van vasten en beweging doormaakten, waardoor ketonen produceren een dagelijkse gang van zaken was voor het lichaam.

 

Enkele toepassingen
– Alzheimer
– depressie
– overgewicht
– spierverlies (sarcopenie)
– sportprestaties
– immuunproblemen
– insulineresistentie en diabetes
– snurken en slaapapneu

 

Hoe kom ik in de ketogene toestand?
Zolang het lichaam geen reden heeft om ketonen te produceren zal het dit zeker niet doen. Daarom moet het afgedwongen worden om het te laten gebeuren.
De beste methode is een combinatie van vasten, beweging en voeding.
Intermitterend vasten is bijvoorbeeld een methode waarbij je zo’n 16 uur nuchter bent. Dat klinkt erg moeilijk, maar het went snel. Zeker wanneer je dit combineert met beweging of sport. Tenslotte is het verlagen van geconcentreerde koolhydraten een must. Rijst, aardappelen, brood, pasta’s en vruchtensappen zijn vrij rijk aan suikers. Beter is het om meer vetten te eten zoals avocado, wat kokosolie, vette vis, gevogelte en olijfolie.

 

Ketogene toestand is niet hetzelfde als het ketogene dieet
Om de ketogene staat af te dwingen is het ketogene dieet ontstaan. Deze voedingsmethode onderschrijft het belang van de ketogene toestand, maar probeert dit te bereiken door het gehalte koolhydraten extreem te verlagen tot rond de 10% van de totale calorische hoeveelheid. Daarnaast wordt het gebruik van kaas en spek aangemoedigd. Dit leidt tot een paar problemen. De eerste is dat de hoeveelheid vet in de voeding wel 70% kan zijn. Vet in deze hoeveelheden kan ontstekingen uitlokken, ongeacht welke soorten dit zijn, door de vetcellen te laten overlopen en te oxideren. Het tweede probleem is dat het vermijden van voeding zoals fruit tot tekorten kan leiden van bijvoorbeeld kalium, vitamine C en magnesium. Het missen van fris en zoet uit voeding is op den duur een gemis. Dit kan leiden tot somberheid. Hierom wordt het ketogene dieet doorgaans geadviseerd als een korte (2-4 weken) “afkickmethode” van suikers, om daarna een koolhydraatarm voedingspatroon te volgen. Een koolhydraatinname van 25% is prima in staat om de ketogene staat te behouden, zolang er ook voldoende bij wordt bewogen.

 

Conclusie
Ketonen worden door ons lichaam zelf geproduceerd. Dit is een oeroude methode om toch aan energie te komen in tijden van schaarste. Door op een gecontroleerde manier deze schaarste na te bootsen zal het lichaam weer het vermogen herwinnen om uit ketonen energie te halen. De voorraad lichaamsvet wordt afgebroken en dagelijkse energiedips behoren tot het verleden. Belangrijk is het te beseffen dat we niet een fruitloos, zeer vetrijk dieet hoeven te volgen, evenmin hoeven we onszelf af te matten en honger te lijden. Zoals met alles is gezond verstand ons beste kompas. Kleine veranderingen qua beweging, voeding en korte vastenperioden geven het beste resultaat op de lange termijn.

 

Referenties:
1. Miller VJ, Villamena FA, Volek JS. Nutritional Ketosis and Mitohormesis: Potential Implications for Mitochondrial Function and Human Health. J Nutr Metab. 2018; 2018:5157645. Published 2018 Feb 11. doi:10.1155/2018/5157645
2. D C Harvey, Cliff J et al. “The Effect of Medium Chain Triglycerides on Time to Nutritional Ketosis and Symptoms of Keto-Induction in Healthy Adults: A Randomized Controlled Clinical Trial.” Journal of nutrition and metabolism vol. 2018 2630565. 22 May. 2018, doi:10.1155/2018/2630565
3. Pinto, Alessandro et al. “Anti-Oxidant and Anti-Inflammatory Activity of Ketogenic Diet: New Perspectives for Neuroprotection in Alzheimer’s Disease.” Antioxidants (Basel, Switzerland) vol. 7,5 63. 28 Apr. 2018, doi:10.3390/antiox7050063

off

Wat is hennepzaad?

donderdag, januari 30, 2014 @ 03:01 PM

HennepzaadHennep is één van de oudst bekende medicinale planten ter wereld. Het gebruik ervan gaat vermoedelijk terug tot in het stenen tijdperk! Bewijsstukken hiervan zijn geleverd in de vorm van afdrukken die gevonden zijn in aardewerken van zo’n 7.000 jaar oud. Ook zijn er aanwijzingen gevonden waaruit blijkt dat de handel in en het gebruik van hennepzaad al minstens 10.000 jaar wereldwijd beoefend wordt. Deze krachtige medicinale plant komt, voor zover bekend, oorspronkelijk uit Centraal-Azië en geniet dan ook wereldwijde bekendheid omdat ze een helend en geneeskrachtig effect heeft op ongeveer 200 verschillende soorten lichamelijke ziekten en hun verschijnselen. Het gebruik van Hennep is wereldwijd in allerlei culturen teruggevonden, variërend van de oude Indiërs, Mesopotamiërs, Sumeriërs, Perzen en Egyptenaren tot zelfs de volkeren diep in Centraal-Amerika.

 

Hennep behoort tot de familie van de moerbei, die befaamd is om z’n genetische kracht en chromosomale complexiteit. De plant is in staat om in elke situatie en omgeving gezond te blijven, zonder bescherming van kunstmatige pesticiden en herbiciden. Wereldwijd is er ontzettend veel vraag ontzettend naar hennep, waardoor het ook voor boeren een zeer gewild gewas is om te verbouwen. China is op dit moment het land met de hoogste hennepproductie, gevolgd door Chili en Europa.

 

De hennepzaden worden gewonnen van de mannelijke hennepplant (Cannnabis Sativa L.). De mannelijke hennepplanten bevatten geen THC of in zeer lage concentraties en kunnen daarom veilig worden gebruikt. Er komen meer dan 400 verschillende stoffen in voor, waarvan ongeveer 60 uniek zijn en in geen enkele andere plant voorkomen.

 

Wat doet Hennepzaad?

Hennepzaad is één van de meest rijke voedingsbronnen ter wereld als het gaat om volwaardige eiwitten uit plantaardige bron (hoofdzakelijk het eiwit Edestin) en bevat ook nog eens de hoogste hoeveelheid essentiële vetzuren van alle zaden ter wereld. Het grootste verschil tussen dierlijke en plantaardige eiwitten is dat de meeste dierlijke producten – zoals vlees en zuivel – alle 9 essentiële aminozuren bevatten die het lichaam nodig heeft om dierlijke eiwitten om te zetten in menselijke eiwitten. Daarom worden dierlijke eiwitten vaak volwaardige eiwitten genoemd. De meeste plantaardige eiwitten, zoals bonen, erwten, noten, zaden en de meeste granen, bevatten wel alle essentiële aminozuren, maar vaak is het gehalte van één of twee van de aminozuren erg laag waardoor dit soort plantaardige eiwitten vaak als onvolwaardige eiwitten worden aangeduid. Een plantaardige eiwittenbron die daarentegen wel tot de volwaardige eiwitten behoort, is hennepzaad.

 

Volwaardige eiwitten zijn noodzakelijk om spierkracht, uithoudingsvermogen, een stabiele bloedsuikerspiegel, snelle genezing, sterke botten en tanden en het ontgiften van ons lichaam te kunnen garanderen. Ook bevatten ze meer dan 20 soorten mineralen (o.a. magnesium, kalium, calcium, ijzer, mangaan, zink, koper, platina, fosfor, zwavel, borium, nikkel, germanium, tin, jodium, chroom, zilver en lithium) en sporenelementen die essentieel voor het menselijke lichaam zijn.

 

Hennepzaden bevatten tevens een flinke hoeveelheid enzymen en antioxidanten, zoals vitamine E en lecithine, welke beide belangrijk zijn voor een gezonde hersenchemie. Lecithine ondersteunt tevens een gezonde leverfunctie, waarmee de natuurlijke reiniging van het lichaam wordt bevorderd.

 

Daarnaast zijn hennepzaden rijk aan alfa, bèta en gamma globuline, welke ons immuunsysteem versterken en helpen oud en beschadigd weefsel te herstellen en nieuw weefsel aan te maken. Bovendien bevatten hennepzaden chlorofyl en het anti-ontstekingsvetzuur G.L.A., die ook voorkomen in o.a. spirulina en bekend staan om hun hormoonregulerende werking en ontstekingsremmende kwaliteiten.

 

Er is wereldwijd geen enkele plant bekend die alle essentiële aminozuren bevat en tevens zo licht verteerbaar is. Hennepzaad bevat 35% vezels en 30% hennepzaadolie, de meest onverzadigde olie afkomstig uit plantaardige bron en buitengewoon rijk aan twee essentiële vetzuren: linolzuur (een omega-6) en alfalinoleenzuur (een omega-3). Deze vetzuren zijn zo perfect uitgebalanceerd, dat hierdoor onze dagelijkse lichamelijke behoeften compleet worden voorzien. Met recht verdient hennepzaad de naam “superfood”!

 

Gebruik

Hennepzaden smaken lekker romig en nootachtig en zijn heerlijk door smoothies, notenmixen, salades, rauwe snacks en soepen. Ook kun je er hennepmelk van maken. Daarnaast kun je de zaden vermalen tot meel waarna je er glutenvrije koek of brood mee kunt bakken.

 

Met schil bevat het hennepzaad meer vezels. Deze vezels werken als een borstel in je darmen om de afvalstoffen op een prettige manier te verwijderen. Daarnaast bevat de schil heel veel mineralen.

Gepelde hennepzaden hebben de eigenaardige eigenschap dat de voedingswaarde hoger is (normaal is dat andersom, zie bijvoorbeeld witte rijst versus zilvervliesrijst). Er is een hoger percentage eiwit en essentiële vetzuren (EFA) en een verminderd percentage koolhydraten.

 

De nootachtige smaak van hennepzaad olie maakt het verwerkbaar in een grote variatie aan voedingsproducten. In tegenstelling tot andere oliën die omega-rijk zijn (o.a. visolie en lijnzaadolie) geeft deze smaak een aanzienlijke verbetering in de consumentenwaarde!

 

Printversies Wat is hennepzaad

off

Sinds de oprichting van zijn praktijk in 2007 behandelde hij ruim 1.300 mensen. Wouter de Jong is van oorsprong diëtist, maar houdt zich na aanvullende studies nu veel bezig met lesgeven in de orthomoleculaire geneeskunde. “Ik kijk naar alle lichamelijke en psychosociale aspecten van de mens”, legt hij uit. “De term ‘het van angst in je broek doen’ komt ook niet uit de lucht vallen.”

 

561591_10151660994928789_1477216614_n

Hij is slechts 29 jaar oud en zeer ambitieus in zijn werk. Wouter de Jong schreef een boek over cacao als supervoedsel, startte het gezondheids- platform SuperfoodMe, geeft lezingen en was op 25 november nog te gast bij het televisieprogramma De Dokters. Hij betitelt zichzelf als ‘natuurgeneeskundig therapeut’ en heeft praktijken opge- richt in Den Haag, Rijswijk en Strijen onder de naam Pro Active Medicine. Zijn activiteiten op het gebied van lesgeven vinden plaats bij het Hamel College in Gorinchem, de PowerAca- demy en Puro academy in Rotterdam en Artesis Hogeschool campus Lier in België. In plaats van het bestrijden van ziektebeelden streeft hij bij mensen naar een optimale (preventieve) gezondheid, door orthomoleculaire laboratoriumstudies te vertalen naar een zo gezond mogelijke levensstijl.

 

Gezondheidsbankrekening

Dat onze voedselinname een grote invloed heeft op de gezondheid is geen geheim. Maar de effecten van de doses en samenstellingen van voedsel, kruiden, vitaminen, mineralen, probio- tica en enzymen zijn op ieder individu anders. Wouter de Jong begint zijn uiteenzetting met wat hij een ‘gezondheidsbankrekening’ noemt. “Je hebt een saldo nodig”, legt de natuurgeneeskundig therapeut uit. “Borstvoeding zorgt

er bij kinderen  voor dat zij worden geprogrammeerd met een goed werkend immuunsysteem. In de loop van het leven zijn er echter reparaties noodzakelijk waardoor het saldo afneemt. Stress, slecht eten en slapen, intensief mobiele telefoongebruik en het nuttigen van alcohol hebben ook een negatief effect. Uiteindelijk daalt ons saldo aan het einde van ons leven naar het nulpunt, waardoor lichaamsfuncties falen en we uiteindelijk een natuurlijke dood sterven. Tijdens je leven heb je de snel heid waarmee het saldo daalt voor een groot deel in eigen handen.”

Volgens De Jong is gezonde  en gevarieerde voeding de sleutel. “We denken wel dat we gevarieerd eten, maar is dat niet het geval. Hier in het westen eten wij op het gebied van fruit hoofdzakelijk appel, peer en banaan. Populaire groenten zijn broccoli, wortelen, prei en uien. In de keuze van vlees komen we vaak niet verder dan rundvlees, varken en kip. Alléén de spieren welteverstaan. Natuurvolkeren kennen vaak een hogere weerstand en levensverwachting. Hun menu is dan ook veel gevarieerder, zij eten vaak alles van een dier en daarbij zorgen ook de seizoenswisselingen voor de nodige diversiteit in het aanbod. Ga maar na: wanneer mensen kip eten die besmet is met salmonella krijgt circa de helft hier last van. De andere helft heeft via een eenzijdig voedingspatroon te weinig diversiteit opgebouwd om het probleem te kunnen neutraliseren. Een zwak immuunsysteem kan bijvoorbeeld leiden tot darmproblemen.”

 

Rust en nutricijnen

Met regelmaat melden mensen zich met continentie- en retentieproblemen op het spreekuur van Wouter de Jong. De vraag die zij daarbij stellen is: Hoe breng ik mijn zieke darmen terug in gezonde conditie? “In veel gevallen is het goed om het lichaam eerst een beetje rust te geven”, luidt zijn antwoord. “Zoals een zieke kat zichzelf verstopt om te slapen en te rusten. In de praktijk blijkt dat bijna alle ziektebeelden met behulp van deze tactiek op den duur verdwijnen. Wij gaan vaak gewoon door met ons reguliere leven onder invloed van geneesmiddelen. Maar als mensen ondanks darmklachten gewoon blijven eten dan blijven de darmen geïrriteerd. Wanneer je een dag niet eet komt de darm tot rust en kan hij beter herstellen”, is zijn ervaring. “Vervolgens heeft het lichaam nutricijnen nodig: vitamine C, probiotica, enzymen, zink. Door middel van nutricijnen creëer je een optimale voedingsstatus voor een vlot herstel.”

Het toedienen van probiotica, zoals de lactobacillen en bifidobacteriën die van nature voorkomen in de darm, heeft volgens hem vrijwel geen zin wanneer je ongezond eet. “Zij opereren als een bondgenoot van het lichaam”, aldus De Jong. “Maar alleen wanneer je goed zorgt voor bondgenoten dan komt dat ten gunste van je gezondheid. Je moet hen voeden zoals je een goede vriend een feestmaal voorschotelt. Zo houdt de bifidobacterie van alles wat onder de grond groeit, zoals wortelen, asperges en pastinaak. Wanneer je hem niet voedt dan keert hij zich tegen je. Het is alsof je vrienden uitnodigt voor een feestje, maar hen niets lekkers te eten en te drinken geeft. Dan worden zij opstandig.”

 

Totaalplaatje

De natuurgeneeskundig therapeut weigert om zich bij fecale incontinentie en obstipatie alleen te richten op de klacht, maar kijkt ook hier naar de gehele persoon. Hij neemt de tijd om de achtergrond in kaart te brengen, zonder een uitgebreid psychologisch profiel samen te stellen, maar wel door iets verder door te vragen. Wanneer is het probleem precies ontstaan? Zijn er veranderingen op het psycho-emotionele vlak? Bepaalde gebeurtenissen in het leven kunnen leiden tot het letterlijk ‘vasthouden’ van ontlasting. Ook lang stilzitten kan leiden tot obstipatie. De Jong spoort mensen dan ook aan om in beweging te komen. Iedereen heeft baat bij de cadansbeweging die ontstaat tijdens het wandelen, touwtjespringen, paardrijden of trampolinespringen. Wanneer iemand de benen niet goed kan gebruiken is het zaak om naar alternatieven te zoeken die deze cadansbeweging volgen. “Verder is het natuurlijk belangrijk dat mensen vol doende water drinken”, vult hij aan. “Ik zeg altijd: eerst water, de rest komt later. Overigens is de hoeveelheid ontlasting die een mens heeft ook afhankelijk van de hoeveelheid vezels die is gegeten. Zo zien we bij mensen die op dieet zijn vaak dat de ontlasting uitblijft; het lichaam neemt alles op.”

Bij zowel obstipatie als fecale incontinentie kunnen voedingsmiddelen die slijmerig zijn uitkomst bieden: “De darmen houden van een slijmerige substantie”, legt hij uit. “Deze maakt een gemakkelijke voortgang mogelijk. Te denken valt aan havermout, risottorijst, het eten van gedroogde pruimen, gelatine, lijnzaad en chiazaden. Daarnaast dikken deze producten de ontlasting in, waardoor zij ook uitkomst kunnen bieden bij fecale incontinentie.”

In dat laatste geval is het overigens zeer interessant om de effecten van gluten in ons eten nader toe te lichten. Gluten zijn eiwitten die alleen in granen zijn terug te vinden zoals tarwe, rogge of spelt: de belangrijkste grondstoffen voor brood. “Zij tasten onze darmwand aan”, aldus De Jong. “Onze darmen zijn zes tot negen meter lang en de wand bestaat uit villi en microvilli. Als je de totale oppervlakte uitrekent bestrijken zij de grootte van een voetbalveld. Wanneer je de villi en microvilli vergelijkt met gras op een voetbalveld kun je gluten vergelijken met een grasmaaier: je pleegt dus een aanslag op de darmwand. Nu is dat niet altijd even erg; de slijmvliezen kunnen  normaal binnen  vier dagen  herstellen. Maar het consequent en veelvuldig nuttigen van broodproducten  kan, gecombineerd met coeliaki of een mildere gluten-overgevoeligheid, problematisch worden.”

 

Boterhammen

Nu vormt brood al heel lang een onderdeel van ons voedselpatroon. Van oorsprong werden graanproducten echter beschouwd als reservevoedsel dat werd opgeslagen voor magere tijden. Langzamerhand is brood uit gegroeid tot een hoofdbestanddeel van ons dagelijks voedsel. “Er is verschil tussen het eten van één of twintig boterhammen per dag”, geeft De Jong aan. “Je kunt niet zeggen dat gluten niet goed voor je zijn, maar inname van teveel gluten leidt altijd tot diarree.” Ter illustratie vertelt hij een anekdote van een vrouw die jarenlang worstelde met de Ziekte van Crohn. Zeven tot elf keer per dag moest zij naar het toilet vanwege diarree. “Deze vrouw had alle in Nederland bekende behandelmethodes inmiddels ondergaan. Na een anderhalf uur durend consult heb ik haar geadviseerd te stoppen met de inname van producten die gluten bevatten. Vier weken later had zij nog  slechts drie keer per dag ontlasting, in vaste vorm… De problemen waren weg.”

Tot slot rijst de vraag welke algemene leidraad verpleegkundigen het best kunnen hanteren als een patiënt vraagt wat het beste voedsel voor hem of haar is. De Jong heeft daar wel een antwoord op: “Door migratie in het verleden zijn op verschillende plekken in de wereld verschillen tussen mensen ontstaan. Door de generaties heen hebben mutaties plaatsgevonden die verband houden met de omstandigheden op

die specifieke plaats. Iedereen heeft een genetische blueprint die verband houdt met het voedsel dat daar oorspronkelijk vandaan komt. Mijn advies luidt dan ook: Eet wat je voorouders ook hebben gegeten. Dus wanneer  je 100 procent West-Europees bent en houdt van Aziatisch  voedsel, kun je je afvragen of dat wel het beste voor je is. Aan de andere kant kan een Japanner die een Westerse dame tegen het lijf loopt beter ook niet volledig omschakelen naar aardappelen, vlees, groente en melkproducten. Je kunt het beste eten wat past bij je genetisch patroon.”

 

Dit interview met kPNI therapeut en (top)sportconsultant Wouter de Jong is geplaatst in ContiNu, landelijk vakblak voor continentie verpleegkundigen en verzorgenden. Jaargang 3, editie december 2013. 

 

Printversie Interview met Wouter de Jong voor vakblad voor continentie verpleegkundigen

off