GLP-1-agonisten: alertheid op galblaasklachten

Semaglutide, liraglutide en dulaglutide worden steeds vaker voorgeschreven bij diabetes type 2 en obesitas. Een overzicht in Pharmacy Times vraagt aandacht voor een bijwerking die nog te weinig wordt herkend, namelijk galstenen en galblaasontsteking.^[1]

In de meldingen aan de Amerikaanse FDA (FAERS) staat semaglutide in de top vijf van middelen die met deze klachten samenhangen. Zo’n meldsysteem bewijst geen oorzakelijk verband, maar het signaal past bij eerder onderzoek. Een meta-analyse van 76 gerandomiseerde studies (ruim 103.000 deelnemers) in JAMA Internal Medicine vond een ongeveer 1,4 keer hoger risico op galblaas- en galwegaandoeningen.^[2] Bij gebruik voor gewichtsverlies was het risico ruim twee keer zo hoog (RR 2,29), en het nam toe bij hogere doseringen en langere gebruiksduur.

Als verklaring noemen de auteurs dat GLP-1-agonisten de ontspanning, beweeglijkheid en galzuursecretie van de galblaas verminderen, via een lagere signalering van de receptoren FXR en TGR5. Ook zouden er verschillen bestaan tussen merken en doseringen. De auteurs zien vooral voor apothekers een rol. Zij kunnen helpen bij het herkennen van risicopatiënten, deze voorlichten en opvolgen. Dat geldt net zo goed voor andere zorgverleners rond deze patiënten. Wie cliënten begeleidt die GLP-1-agonisten gebruiken, doet er goed aan alert te zijn op pijn in de rechterbovenbuik, misselijkheid na vette maaltijden of koorts en die klachten tijdig te laten beoordelen. Omdat snel gewichtsverlies op zichzelf al galstenen in de hand werkt, verdient de begeleiding rond zo’n kuur extra aandacht.