Verband tussen nutriëntentekorten, voedselintoleranties en ADHD

De rol van voeding bij Attention Deficit Hyperactivity Disorder (ADHD) staat steeds meer in de publieke en wetenschappelijke belangstelling. Tot nu toe is er echter nog weinig onderzoek naar het verband tussen nutriëntentekorten, voedselintoleranties en ADHD.

Voor deze studie werden nutritionele en psychologische gegevens verzameld van 47 kinderen (gemiddelde leeftijd: 10,1 jaar) en 10 volwassenen (gemiddelde leeftijd: 29,8 jaar) met ADHD, autisme, dyslexie en andere neurodivergente aandoeningen. Bij hen werd bloed afgenomen om de volgende waardes te meten: een aantal vitamines, mineralen en omega 3-vetzuren. Ook werd gemeten of er sprake was van voedselallergieën en voedselintoleranties. Vervolgens werden deze gegevens gecorreleerd met psychologische symptoomscores die ADHD-symptomen meten.

De belangrijkste bevindingen laten zien dat zowel kinderen als volwassenen tekorten vertoonden aan omega 3-vetzuren, zink, B-vitaminen en vitamine D. Dit zijn belangrijke voedingsstoffen die de neurotransmitterfunctie ondersteunen. Verder werden significante relaties waargenomen tussen voedingsstofniveaus en de ernst van ADHD-symptomen in de kindergroep.

Zo was magnesium in rode bloedcellen negatief gecorreleerd met scores voor storend gedrag. De omega 3-index (som van EPA en DHA als percentage van de totale vetzuren) was negatief gecorreleerd met scores voor leer- en taalstoornissen. Magnesiumniveaus waren geassocieerd met de ernst van ADHD-symptomen.

De deelnemers vertoonden ook een reeks voedselintoleranties. Meer dan tachtig procent had hoge reactiviteitsscores voor koemelk, andere zuivelproducten en caseïne, terwijl iets meer dan de helft intolerant was voor tarwe en tarwegluten.

De onderzoekers concluderen dat de studie verbanden aantoont tussen nutriëntentekorten, voedselintoleranties en ADHD-symptomen. Dit rechtvaardigt volgens hen grootschaliger onderzoek met case-control groepen.